علوی

​- رمان امنیتی ستاره آبی - - قسمت نود و پنج - کاملا آماده نشان دادن عکس العملی جدی به اولین حرکت حریف هستم که ناگهان منصور صفحه‌ی موبایلش را روشن می‌کند تا علت برخورد پایش با وسیله‌ای که روی زمین قرار گرفته را بفهمد… کمی به جلو خم می‌شود و به یک… بیشتر »

​- رمان امنیتی ستاره آبی - - قسمت نود و چهار - یک‌نفس عمیق می‌کشم و کورمال‌کورمال خودم را به قسمت انتهائی انبار می‌رسانم. در چنین شرایطی فقط آرزو می‌کنم که برخوردم با اشیائی که این‌جا افتاده‌اند، سروصدا به پا نکند که در آن صورت کل پروژه بر روی هوا… بیشتر »

​- رمان امنیتی ستاره آبی - - قسمت نود و سه - معلوم است که حسابی دادوفریاد کرده‌است و حالا دیگر حسی برای حرف زدن ندارد، او می‌گوید: - وضعیت خوب نیست آقا عماد، این ویروس لعنتی فقط در یک صورت از روی سیستم دفاعی پاک می‌شه و اون هم با ریست کردن دوباره‌ی تمام… بیشتر »

​- رمان امنیتی ستاره آبی - - قسمت نود و دو - نور چراغم را به بدنش می‌اندازم، احتمالاً با شلیک گلوله به ناحیه سینه از پا درآمده است، بدون هیچ آثار ضرب‌وشتم و درگیری خاصی. البته با این نور کم و در یک نگاه نمی‌شود تحلیل دقیق‌تری داشت.  به کمیل نگاه… بیشتر »

​- رمان امنیتی ستاره آبی - - قسمت نود و یک -  دست‌هایم را در هوا می‌چرخانم تا کمیل را پیدا کنم؛ سپس صورتم را نزدیکش می‌کنم و می‌گویم: - نور چراغ‌قوه را روی کمترین حالت تنظیم کن.  کمیل با تردید می‌پرسد: - ولی ریسک روشن کردن نور، اون هم تو این… بیشتر »